Υγιεινή διατροφη-νερο-αναπνοη

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ  ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ  ΕΜΦΙΑΛΩΜΕΝΩΝ  ΥΔΑΤΩΝ
         Κατιόντα mg/l     Ανιόντα mg/l
    όξινα   ολικά δια-
Κατάλογος εμφιαλωμένων υδάτων Ολική Αγωγιμό- ph Ασβέστιο μαγνήσιο νάτριο κάλιο αμμώνιο ανθρακι- χλωριού- θειικά νιτρικά νιτρώδη λυμένα
Περιοχή σκληρότη τητα         κά ιόντα χα ιόντα ιόντα στερεά ΕΤΑΙΡΕΙΑ
      προέλευσης   τα CaCo3     Ca++ mg++ Na+ k+ NH4+ HCO3 CI- SO4- NO3- NO2-
1 ΣΑΜΑΡΙΝΑ Γκούρα Σαμαρίνας 100mg/l 186μS/cm 8,9 3,7 22 2,3 0,1 0,1 117 μικρότ. 5 μικρότ. 5 2 μικρ.0,05 CPI ΕΠΕ
2 ΘΕΩΝΗ Καρδίτσα 119 238 8 47,7 0,1 1,2 0,3 0,1 145 μικρότ. 5 μικρότ. 5 1,5 μικρ.0,05 130 ΑΗΒ GROOUP ΑΕ
3 ΒΙΚΟΣ Φτέρη Ιωαννίνων 259 485 7,3 102 1,1 2,4 0,6 0,1 291 7,8 10,5 7,1 μικρ. 0,05 290 Ηπειρωτική βιομ.εμφιαλ.ΑΕ
4 ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ Ιωάννινα 182 346 7,8 72,1 0,5 1,4 0,6 0,1 213 μικρότ. 5 μικρότ. 5 6,6 μικρ. 0,05 200 Ηπειρωτική βιομ.εμφιαλ.ΑΕ
5 ΖΑΓΟΡΙ Ζαγοροχώρια Ιωαν. 120 7,75 40 5 4,2 130 4,5 24 ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ
6 ΖΑΓΟΡΑΚΙ Καρακόρι Περιβλέπ. 201,1 344 7,3 75,6 3 2,51 0,94 0 244 4,29 8,51 1,67 0 ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ
7 ΔΙΡΦΥΣ Στενή Ευβοίας 254 518 7,5 65,8 21,5 9 0,4 0,1 304 14,96 6,6 0,5 μικρ. 0,05 ΔΙΡΦΥΣ ΑΕ
8 ΔΙΩΝΗ Δωδώνη Ιωαννίνων 124 250 7,76 49,9 2 1,4 0,22 0,05 151,2 2,8 μικρότ. 5 1 0,05 149 Rainbow waters
9 ΖΗΡΕΙΑ Ζήρεια Κορίνθου 174 342 7,6 51,5 11,2 2 0,3 196 μικρότ. 5 16,9 1,5 ΖΗΡΕΙΑ ΕΠΕ
10 ΥΑΣ Κυλλήνη Κορινθίας 250 7,9 98 7 4,9 3,7 0,05 330 4 11 5 μικρ.0,01 ΝΑΤΟΥΡΑ ΕΜΦΙΑΛΩΤΙΚΗ ΑΕ
11 ΣΕΛΙ Σπηλιά Εορδαίας 227 443 7,5 75,4 9,5 2,1 0,5 0,1 254 μικρότ. 5 23,9 4,3 μικρ.0,10 260 ΜΕΝΤΕΚΙΔΗΣ ΑΕ
12 ΔΙΟΣ Καρίτσα Δίου-Ολύμ. 492 7,5 89 28,4 5,1 μικρότ.  2 0,2 351 4,88 6,62 8,22 μικρ.0,10
13 ΚΩΣΤΗΛΑΤΑΣ ΠΗΓΕΣ Θεοδώριανη Άρτας 96 168,9 7,7 37,4 1,34 1,12 0,2 266 0,96 2,29 0,87 μικρ.0,06 ΠΗΓΕΣ ΚΩΣΤΛΑΤΑΣ ΑΕ
14 ΝΕΡΟ ΑΒ(Βασιλόπο υλος) 221,3 7,4 87 1 2,9 262 7,9 5 ΑΒ Βασιλόπουλος ΑΕ
15 ΑΥΡΑ(coca-cola) Αύρα Αιγίου 180 396 7,5 63,2 5,4 7,9 1,3 0,1 211 9,8 15 5 0,1 240 coca-colaΕλ. Ετ. Εμφ. ΑΕ
16 ΙΟΛΗ(AMSTEL) Φθιώτιδα 236 399 7,53 59,5 21,3 6,51 0,74 0,013 280,6 6,77 9,83 8,43 0,006 393,7 Ελληνική ζυθοποιία (AMSTEL)
17 ΚΟΡΠΗ(NESTLE) Αιτωλοακαρνανία 251 494 7,3 95,5 3,2 4,2 0,82 0,05 298,7 9,5 5 5,07 μικρ. 0,05 313 Nestle
ΑΝΘΡΑΚΟΥΧΑ
18 ΔΟΥΜΠΙΑ(ανθρακ) Χαλκιδική 103,6 2100 297 72 93 13,6 1,02 1385 24,3 60 8,37 0,05 ΔΟΥΜΠΙΑ-ΜΑΛΑΜΑΤΙΝΑ ΑΕ
19 ΞΙΝΟ ΝΕΡΟ(ανθρακ) Φλώρινα 1228 6,5 254,75 32,44 5,46 1,11 0,02 967 4,57 5 10,4 0,05 854 ΞΙΝΟ ΝΕΡΟ ΑΕ
20 ΣΟΥΡΩΤΗ(ανθρακ.) Σουρωτή Θεσσαλον. 1525 180 54 82 11 0,5 769 95 1 Σουρωτή ΑΕ
ΝΕΡΑ ΚΡΗΤΗΣ
21 ΖΑΡΟΣ Ζάρος Ηρακλείου 271 7,8 28,4 13,6 7 0,4 0,26 143 13,6 6,1 5 0,5 150 ΒΟΤΟΜΟΣ ΑΕ
22 ΣΑΜΑΡΙΑ Στύλος Χανίων 139 289 8 32 14,4 7 0,5 0,1 156 12 μικρότ. 5 5 0,05 ETANAP SA (Από γεώτρηση)
23 ΝΕΡΑ ΚΡΗΤΗΣ Βαρύπετρο Χανίων 123 7,9 36,4 7,8 6,2 143 11,2 5 ΝΕΡΑ ΚΡΗΤΗΣ ΑΒΕΕ
24 ΣΗΤΕΙΑΚΟ Χαλέπα Σητείας 215 575 7,7 62 14,6 49,8 2,3 0,07 244 72 20,5 4,8 0,01 361 Δ.Ε.ΖΑΡΓΙΑΝΑΚΗΣ
ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ
25 ΓΑΡΓΑΡΟ(Μετρό ΑΕ) Ιωάννινα 235 454 7,5 92,5 0,9 2,9 0,7 0,1 272 8,4 μικρότ.5 8,4 μικρ.0,05 ΜΕΤΡΟ ΑΕ(ΜY MARKET)
26 ΔΡΟΣΙΑ Δροσιά Έδεσσας 370 659 7,1 21,3 81,2 4,6 0,9 0,15 412 5,6 15,4 9,5 0,15 AGRIFREDA ΑΒΕΕ
27 ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟ ΝΕΡΟ Καλπάκι Ιωαννίνων 166 318 65,4 0,8 1,7 0,7 0,1 193 μικρότ. 5 μικρότ. 5 4,6 μικρ.0,05 Ηπειρωτ.βιομ.εμφιαλ.ΑΕ
28 ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟ ΝΕΡΟ Ζάρακας Κυλλήνης 291 555 7,4 109 3,5 4,6 1,9 0,1 343,5 5,6 10,2 7,7 μικρ.0,05 Lidl Hellas Σια Ο.Ε
29 ΥΔΡΩ Κρυονέρι Πολυγύρο 30,2f 302 661 7,1 82 22,7 19,5 1,4 292,5 36,7 41,7 11,6 ΑΘΩΣ ΕΜΦΙΑΛΩΤΙΚΗ ΑΕ
30 ΜΑΡΑΤΑ(Σκλαβενίτ ης 224,5 7,4 88,3 1 2,9 266 8,2 5 ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ ΑΕ
31 ΟΡΗ ΠΕΛΛΑΣ Δροσιά Έδεσσας 390 619 21,1 84,3 4,8 0,9 0,15 410,7 6,4 15,2 9,1 0,15 AGRIFEDA ΑΒΕΕ
ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ
32 Εvian Γαλλία 345 7,2 80 26 6,5 1 360 10 14 3,8 PT BEVERAGE WORLD
33 CONTREX(Nestle) Γαλλία 7,4 468 74,5 9,4 2,8 372 7,6 1121 2,9 2078 Nestle
34 Perrier Γαλλία 5,46 149 7 11,5 120 23 42
35 Vittel Γαλλία 7,5 202 43 4,7 402 336 4,6
ΕΥΔΑΠ
ΕΥΔΑΠ 2012 Παλ.  Δεξαμενή  Αχαρνών 138 297 7,8 47 5,4 3,7 0,73 0,009 4,8 25 0,23 0,001 156 ΕΥΔΑΠ
ΕΥΔΑΠ 2012 Νέα Δεξαμενή Αχαρνών 138 297 7,8 46 5,3 4,4 0,86 0,009 4,9 26 0,24 0,001 156 ΕΥΔΑΠ
ΕΥΔΑΠ 2012 Νέα Δεξ.Πολυδενδρίου 163 317 7,7 53 9,5 4,4 0,86 0,08 7 24,5 1,14 0,01 182 ΕΥΔΑΠ
ΕΥΔΑΠ 2012…… Δεξ.Ασπροπύργου 138 297 7,8 46 5,3 4,6 0,76 0,09 5,1 25 0,19 0,01 156 ΕΥΔΑΠ
ΕΥΔΑΠ 2012 Παλ. Δεξ. Γαλατσίου 148 327 7,7 49 6,4 7 0,98 0,008 10,2 28,6 1,22 0,001 175 ΕΥΔΑΠ
ΕΥΔΑΠ 2012 Νέα Δεξ. Γαλατσίου 148 328 7,7 49 6,2 7,2 0,99 0,008 10,5 27,8 1,25 0,001 175 ΕΥΔΑΠ
ΔΕΥΑ Λαμίας Γοργοποτάμου 173 310 57,1 7,2 0 183 8 1 4,11 0 ΔΕΥΑ ΛΑΜΙΑΣ
ΔΕΥΑ Λαμίας Ταράτσα 265 492 86,8 11,6 0 287 15 10 11,22 0,001 ΔΕΥΑ ΛΑΜΙΑΣ
ΔΕΥΑ Πατρών     148-177     326-437 7,8 6,9 0 15 0 0 ΔΕΥΑ ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΥΑ Ρόδου     250-300     650-850       7,5-8,5          45-55          40-50 0,1         40-60          40-50  μικρότ. 5 0,005 ΔΕΥΑ ΡΟΔΟΥ
ΔΕΥΑΜ Βόλου     104-188     223-392       7,6-8,2 0,1            7-18            8-24       4,4-8,8 0,01 ΔΕΥΑΜ ΒΟΛΟΥ
ΔΕΥΑ Καλαμάτας 313 600 7,6 92,5 19,4 25,5 1,1 0,04 55 100 3,5 0,03 ΔΕΥΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

 

 

ΝΕΡΟ ΠΟΣΙΜΟ                                                                                              1                                                                                                                              

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ…….

  • Γενικά περί πόσιμου νερού             σελ  1
  • Οφέλη του νερού       σελ  2  
  • Πόσιμα νερά: Δικτύου και Εμφιαλωμένα                                   σελ  2  
  • Επιτραπέζιο νερό                                     σελ   3
  • Φυσικό μεταλλικό νερό                                                                            σελ   3
  • Νερό πηγής                                                       σελ   4
  • ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ Άρθρο του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.,         σελ  4
  • Τι ισχύει για το πόσιμο νερό: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ                           σελ  5
  • Α. ΟΡΓΑΝΟΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ   σελ   6     
  • Β. ΦΥΣΙΚΟΧΗΜΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ   σελ   6
  • Γ. ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΟΥΣΙΕΣ                           σελ  8                                                          
  • ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ Χρυσικόπουλος Κων. καθηγ.                    σελ    9  
  • Τι νερό πρέπει να πίνουμε;                                                                                 σελ 10                                                  
  • ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΒΡΥΣΗΣ:    Τι υποστηρίζει η ΕΥΑΘ                                           σελ 10                                                                            
  • Τι υποστηρίζει μια εταιρεία που πουλά μεταλλικό εμφιαλωμένο:          σελ  10 
  • Τι υποστηρίζει μια εταιρεία που πουλά φίλτρα για το νερό βρύσης     σελ  11 
  • ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΒΡΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ:                                σελ   12
  • Το νερό της βρύσης χλωριώνεται. Τι είναι χλωρίωση; σελ   12
  • Η αντίθετη άποψη περί χλωρίωσης από «αντιπάλους»:                                                  σελ     13   
  • Μία άλλη ιστοσελίδα περί χλωρίωσης σελ     15
  • ΓΙΑ ΤΟ ΟΖΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΝΕΡΟ                             σελ    16
  • Τι λένε για τα εμφιαλωμένα οι «αντίπαλοι»                                              σελ    16
  • Τι ισχύει για τα αεριούχα νερά;                                 σελ    18

 

  • Ανοίγουμε τη βρύση ή μία φιάλη εμφιαλωμένου νερού, γεμίζουμε ένα ποτήρι και πίνουμε. Είναι έτσι απλό ή πρέπει να γνωρίζουμε αρκετά «περί υδάτων»; Παραθέτουμε πληροφορίες και άρθρα σχετικά με το νερό, ώστε να αποφασίσουμε, τι νερό, πόσο, πότε, με ποιες προδιαγραφές θα ποιούμε ή θα χρησιμοποιήσουμε για όλες τις χρήσεις.

Σελ 2

Το Νερό(στην καθαρεύουσα ύδωρ) είναι μια ουσία που είναι απαραίτητη                         σε όλες τις γνωστές μορφές της ζωής στον πλανήτη μας. Οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν στο σώμα τους 60-70% νερό. Το νερό αποτελείται από υδρογόνο και οξυγόνο.

Οφέλη του νερού:    Τα οφέλη του νερού είναι τα ακόλουθα:

  • Στην διατήρηση του όγκου του αίματος.
  • Αυξάνει τον αριθμό θερμίδων που καίει ο οργανισμός μας στις                  καθημερινές δραστηριότητες.
  • Αποβάλλει τοξίνες του οργανισμού.
  • Μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της στομαχικής διαταραχής που μπορεί να προκληθεί από τα φάρμακα σε συμπυκνωμένη μορφή.
  • Ενυδατώνει το δέρμα αφήνοντας το πιο λείο, απαλό και εύκαμπτο με λιγότερες ρυτίδες.
  • Επίσης το νερό δίνει στον οργανισμό περισσότερη ενέργεια.
  • Βοηθάει να χάσετε βάρος.

Επίσης οι μελέτες δείχνουν ότι η μεγάλη κατανάλωση νερού ενδέχεται να συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο:  Κρυωμάτων, Δυσκοιλιότητας, Νεφρολιθίασης, Καρκίνου της κύστεως.

  

Πόσιμα νερά: Δικτύου και Εμφιαλωμένα.                                                                                                                                         Άλλο το φυσικό μεταλλικό και άλλο το επιτραπέζιο

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015, 19:00                                                                                                                              του Παναγιώτη Ζήση- Κλινικός Διαιτολόγος- Διατροφολόγος, MSc

Το νερό είναι από τους σπουδαιότερους παράγοντες για την ανάπτυξη και διατήρηση της ζωής. Αποτελεί το 60% της μάζας του σώματος, είναι καλός διαλύτης(ουσιών και θρεπτικών συστατικών), υποβοηθά τις χημικές αντιδράσεις στον οργανισμό σαν διαλυτικό μέσο, διευκολύνει την απορρόφηση και τη μεταφορά των θρεπτικών συστατικών, ορμονών, καθώς και την απέκκριση των άχρηστων ουσιών από τον οργανισμό, ελαττώνει την τριβή μεταξύ των οργάνων και ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος γύρω στους 37° C.

Μόνο ένα ποσοστό περίπου 0.5% της ολικής ποσότητας του στη φύση προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση. Το πόσιμο νερό αποτελεί το υπ΄αριθμό ένα είδος διατροφής και έχει μεγάλη σημασία για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών του ανθρώπου. Το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης πρέπει αν είναι: α) αβλαβές για τον άνθρωπο, β) οργανοληπτικά άμεμπτο, γ) απαλλαγμένο από παθογόνους μικροοργανισμούς και χημικές ουσίες σε αριθμό και συγκεντρώσεις που αποτελούν ενδεχόμενο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία (Κ.Υ.Α. Υ2/2600/ 2001 -ΦΕΚ 892/11.7.2001 σε συμμόρφωση με την Οδηγία 98 / 83 Ε.Ε. Αναπροσαρμογή της Υ.Α Α5/288/86 σε συμμόρφωση με την Οδηγία 80/778 Ε.Ο.Κ. που ίσχυε μέχρι τις 25/12/03)

Πόσιμο νερό: (ΚΥΑ Υ2/2600/01). Το νερό που χρησιμοποιείται για ανθρώπινη κατανάλωση είτε στη φυσική του κατάσταση είτε μετά από επεξεργασία ανεξαρτήτως της προέλευσής του και από το εάν παρέχεται από δίκτυο διανομής, από βυτίο, σε φιάλες ή δοχεία. Περιλαμβάνει το νερό που διατίθεται

Σελ 3

για ανθρώπινη κατανάλωση και αυτό που χρησιμοποιείται για την παρασκευή, επεξεργασία, συντήρηση ή εμπορία προϊόντων που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση.

Α) Νερό δικτύουείναι το κοινό νερό βρύσης που μπορεί να προέρχεται από επιφανειακά ύδατα (λίμνες), ποτάμια, πηγές, γεωτρήσεις. Το νερό δικτύου υφίσταται απολύμανση με χλώριο (χλωρίωση), αφού αυτός είναι ο πιο διαδεδομένος τρόπος απολύμανσης του νερού στην Ελλάδα.

Β)Τα Εμφιαλωμένα νερά διακρίνονται σε:1)Επιτραπέζια νερά 2)Φυσικά Μεταλλικά νερά                  3)Νερά πηγής

1)Επιτραπέζιο νερό: είναι πόσιμο νερό που προσφέρεται συσκευασμένο στο εμπόριο αεροστεγώς σε πλαστικές ή γυάλινες φιάλες και προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση. (Υ.Δ. Α1β/4841/79- ΦΕΚ 696/ τ. Β/ 21-8-79 και ΚΥΑ Υ2/2600/2001). Επομένως, σύμφωνα με τον ορισμό, ένα επιτραπέζιο νερό μπορεί να είναι νερό δικτύου (κοινό νερό βρύσης δηλαδή) ή νερό από επιφανειακά ύδατα (λίμνη) ή ποτάμι ή από γεώτρηση ή ακόμα και προϊόν αφαλάτωσης (θαλασσινό νερό που έχει υποστεί αφαλάτωση με αντίστροφη ώσμωση).                                                                                         Το επιτραπέζιο νερό υφίσταται απολύμανση (χλωρίωση, οζονισμό ή διήθηση με φίλτρα) προκειμένου να είναι ασφαλές για τον άνθρωπο. Άρα το επιτραπέζιο νερό, με το κοινό νερό βρύσης δεν διαφέρει, εκτός από το γεγονός ότι το πρώτο πωλείται συσκευασμένο. Εύκολα λοιπόν μπορούμε να καταλάβουμε ότι σε περίπτωση που επιλέξουμε επιτραπέζιο νερό, αυτό το πληρώνουμε πολύ περισσότερο από το νερό του              δικτύου, χωρίς να υπάρχει λόγος.                                                                                                                                       2)Φυσικό μεταλλικό νερό νοείται το νερό το οποίο:

  1. Έχει υπόγεια προέλευση και υπόκειται σε εκμετάλλευση από μία ή περισσότερες φυσικές εξόδους μιας πηγής ή τεχνητές μετά από γεώτρηση ή άλλα τεχνικά έργα.
  2. Εμφιαλώνεται επιτόπου στην πηγή υδροληψίας (πηγή, γεώτρηση)
  3. Δεν υπόκειται σε απολύμανση (χλωρίωση, οζονισμός, φίλτρα)
  4. Διακρίνεται από το γενικό πόσιμο νερό τόσο από τη φυσιολογική του σύσταση σε ανόργανα άλατα, ιχνοστοιχεία ή άλλα συστατικά, όσο και από την αρχική φυσική του κατάσταση. Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά έχουν διατηρηθεί άθικτα λόγω της υπόγειας προέλευσης του νερού, το οποίο είναι προστατευμένο από κάθε κίνδυνο ρύπανσης ή μόλυνσης. Τα χαρακτηριστικά αυτά εκτιμώνται από άποψη γεωλογική, υδρογεωλογική, φυσική, χημική, μικροβιολογική σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. (Π.Δ. 433/83- ΦΕΚ 163/τ.Β/9.11.83 ΥΔ Α1β/4841/79- ΦΕΚ 114/τ.Β/12.2.98 και ΥΔ Α1β/4841/79- ΦΕΚ 696/τ.Β/21.8.79). Απαιτείται αναγνώριση ως φυσικό μεταλλικό νερό με απόφαση του Υπουργού Υγείας, η οποία εκδίδεται μετά από γνωμάτευση ειδικής επιτροπής και κοινοποιείται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.                                                                                                                                           -Τα φυσικά μεταλλικά νερά κυκλοφορούν στην αγορά με διάφορες ονομασίες όπως «φυσικό μεταλλικό νερό», «φυσικό μεταλλικό νερό φυσικώς αεριούχο» (νερό του οποίου η περιεκτικότητα σε  CO2 μετά την εμφιάλωση είναι ίδια με εκείνη κατά την ανάβλυση), «φυσικό μεταλλικό νερό ενισχυμένο με αέριο πηγής» (νερό αεριούχο που προστίθεται επιπλέον CO2 που προέρχεται από τον ίδιο υδροφόρο ορίζονται με το νερό) και «φυσικό

Σελ  4

μεταλλικό νερό με προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα» (νερό που έχει προστεθεί CO2 άλλης προέλευσης από εκείνης του υδροφόρου ορίζονται από τον οποίο προέρχεται το νερό)

Επίσης σύμφωνα με τη νομοθεσία επιτρέπονται ορισμένες ενδείξεις που περιγράφουν το νερό   (χαμηλής περιεκτικότητας σε άλατα, κατάλληλο για δίαιτα πτωχή σε νάτριο, νατριούχο, χλωριούχο, μαγνησιούχο, ασβεστιούχο κλπ) με κριτήρια καθορισμένα από την ισχύουσα νομοθεσία. (π.χ. το νερό που είναι κατάλληλο για δίαιτα πτωχή σε νάτριο έχει περιεκτικότητα σε νάτριο μικρότερη από 20mg/l)

3) Νερό Πηγής(ΥΔ 329/98)  

  1. Έχει υπόγεια προέλευση
  2. Εμφιαλώνεται επιτόπου στην πηγή υδροληψίας (πηγή, γεώτρηση)
  3. Δεν υπόκειται σε καμία διαδικασία απολύμανσης
  4. Οι φυσικοχημικές του παράμετροι είναι σύμφωνα με την νομοθεσία του πόσιμου νερού.

Πρόκειται για μια κατηγορία που είναι δύσκολο να βρεθεί στην ελληνική αγορά. Το νερό πηγής είναι κάτι μεταξύ επιτραπέζιου νερού και φυσικού μεταλλικού νερού. Δηλαδή, έχει υπόγεια προέλευση, δεν υφίσταται απολύμανση, αλλά δεν περιέχει τα άλατα που μπορεί να περιέχει το φυσικό μεταλλικό νερό. Και σε αυτό απαιτείται αναγνώριση από το Υπουργείο Υγείας ως νερό πηγής

Επομένως, καλό είναι ο καταναλωτής να προσέχει πάντα την ονομασία του νερού                                                      που καταναλώνει, έτσι ώστε να γνωρίζει την προέλευση του νερού που του προσφέρεται                                 και με αυτόν τον τρόπο να επιλέγει με βάση την καλύτερη σχέση ποιότητας- τιμής.

Σε συνεργασία με το diettv.gr

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ:                                                                                                         Άρθρο του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.,                                                                                                    medlabnews.gr http://medlabgr.blogspot.com/2012/01/blog-post_22.html                                                                                                                                                            Το νερό στον οργανισμό μας, παρόλο που δεν έχει θρεπτική αξία, εντούτοις παίζει σημαντικό ρόλο στη διατροφή.. Όταν γεννιόμαστε είμαστε κατά το 75% του βάρους μας νερό, όσο μεγαλώνουμε ανάλογα με το φύλο και την ηλικία το νερό μειώνεται περίπου στο 60%. Οι καθημερινές ανάγκες ενός ατόμου σε νερό ποικίλουν και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις συνθήκες ζωής του, αλλά και από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του οργανισμού του. 
Η πρόσληψη νερού επιτυγχάνεται:

-με την πρόσληψη νερού στη φυσική του μορφή,

-με την πρόσληψη τροφών ( το κρέας περιέχει κατά 70% νερό, ενώ τα φρούτα και τα λαχανικά κατά 95%, ) και

-με τη «καύση» των θρεπτικών συστατικών των τροφών( π.χ από την διάσπαση ενός γραμμαρίου λίπους παράγεται 1 ml νερού).

Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

Μέχρι και πολύ πρόσφατα είχαμε τη σύσταση για κατανάλωση νερού τουλάχιστον 8 ποτηριών τη μέρα (συνολικά 2-2,5 λίτρα).
Σήμερα αυτό δεν ισχύει για διάφορους λόγους: η ποσότητα αυτή περιλαμβάνει όλη την

 

Σελ  5

πρόσληψη νερού που παίρνουμε με την διατροφή μας, συμπεριλαμβανομένης της τροφής και των υγρών. Το σωματικό βάρος του ατόμου, αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα για να υπολογίσουμε πόσο νερό χρειάζεται κάποιος.

Το 80% των αναγκών μας καλύπτεται από πόσιμο νερό,  αναψυκτικά, χυμούς, καφέ, τσάι κ.α  και το υπόλοιπο 20% από τρόφιμα.

Νερό επίσης προσλαμβάνουμε και από τα μη αλκοολούχα ροφήματα που                            καταναλώνουμε καθημερινά. Γάλα, χυμοί, παγωμένα ροφήματα, καφές χωρίς περιττές θερμίδες όπως ο στιγμιαίος, τσάι, ακόμη και αναψυκτικά όπως τα light συνεισφέρουν σημαντικά στην ενυδάτωσή μας.    Φρούτα και ιδιαίτερα τα καλοκαιρινά (καρπούζι, πεπόνι, κορόμηλα, δαμάσκηνα, μούρα κ.α.), λαχανικά, γιαούρτι, σούπες είναι τρόφιμα πλούσια σε νερό. Ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές ανάγκες σε υγρά γενικότερα και όχι μόνο σε νερό.

Επιπλέον, η ποσότητα που έχει ανάγκη ο καθένας ποικίλει ανάλογα με το αν είναι άρρωστος ή αν γυμνάζεται. Ούτε είναι καλό να πίνετε νερό όταν διψάτε, γιατί μέχρι τότε έχετε ήδη αφυδατωθεί.

Το νερό πρέπει να πίνεται δροσερό, περίπου στους 18ο Κελσίου.
Ζεστό χάνει την γεύση του ενώ παγωμένο συχνά προκαλεί επώδυνες συσπάσεις του οισοφάγου και του στομάχου λόγω της μεγάλης διαφοράς θερμοκρασίας που προκαλεί.  Αν βρίσκουμε το νερό της βρύσης «γευστικά άσχημο» μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε φίλτρο καθαρισμού ή να προσθέσουμε στο ποτήρι μας μία φέτα λεμονιού ή λίγες σταγόνες φυσικό χυμό φρούτων και παγάκια.           Επίσης,   ο οζονισμός του νερού (εμπλουτισμός με ενεργό οξυγόνο μέσω ειδικής συσκευής) αλλά και ο ιονισμός του, είναι πρακτικές που αυξάνουν κατά πολύ την ασφάλεια του νερού. (Το ανωτέρω άρθρο είναι σε περίληψη. Αναγράφεται η σελίδα του διαδικτύου όπου υπάρχει όλο το καλό άρθρο).

Τι ισχύει για το πόσιμο νερό:                                                                                             ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ   ΤΟΜΕΑΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ   ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΣΙΡΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΠΑ   ΧΗΜΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ-ΥΓΙΕΙΝΟΛΟΓΟΣ
ΚΟΡΥΤΣΑΣ 32, 141 22 ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ   ΤΗΛ.: 01-2814055 — 01-6466064
FAX: 01-6400198   E-MAIL: geoste@hol.gr
ΙΟΥΛΙΟΣ 2001

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το νερό, που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση δεν πρέπει να περιέχει χημικές
ουσίες και μικροοργανισμούς σε ποσότητες που μπορεί να έχουν επιπτώσεις στην υγεία.
Πρέπει να είναι ασφαλές και ακίνδυνο για την υγεία, να μην είναι θολό και να μην έχει
χρώμα και δυσάρεστη οσμή και γεύση.

Η τοποθεσία, η κατασκευή, η λειτουργία και η επίβλεψη μιας πηγής υδροληψίας
(πηγές, δεξαμενές, επεξεργασία και διανομή νερού) πρέπει να είναι τέτοιες που να
αποκλείουν οποιαδήποτε ρύπανση και του νερού.
Οι περισσότερες χώρες στον κόσμο έχουν καθιερώσει πρότυπα ποιότητας του πόσιμου
νερού που εφαρμόζουν στην επικράτειά τους και χρησιμοποιούν μεθόδους ανάλυσης και
έκφρασης των αποτελεσμάτων παρόμοιες για να είναι εύκολη η σύγκριση μεταξύ τους.
Επίσης, επιδημίες από ασθένειες υδρικής προέλευσης μπορεί να αποφευχθούν εάν

 

 

Σελ  6

γίνονται αυστηροί έλεγχοι από τους υπευθύνους των συστημάτων υδροληψίας και τις
αρμόδιες αρχές υγείας, όσον αφορά την ποιότητα του πόσιμου νερού.
Σύμφωνα με την Υγειονομική Διάταξη, “πόσιμο νερό” νοείται το νερό που
χρησιμοποιείται για ανθρώπινη κατανάλωση, είτε με προηγούμενη επεξεργασία, είτε όχι,
οποιαδήποτε και αν είναι η προέλευσή του.

2. ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
Η Υγειονομική Διάταξη για το πόσιμο νερό, που ισχύει σήμερα (Α5/288/23-1-86 ΦΕΚ
53/Τεύχος Β΄/20-2-86) είναι εναρμονισμένη με την 80/778/Οδηγία του Συμβουλίου της
ΕΟΚ.
Περιλαμβάνει 62 παραμέτρους ταξινομημένες σε πέντε βασικές ομάδες:
Οργανοληπτικές – Φυσικοχημικές – Ανεπιθύμητες – Τοξικές – Μικροβιολογικές. Για κάθε
παράμετρο καθορίζεται “Ενδεικτικό Επίπεδο” (Ε.Ε.) και “Ανώτατη Παραδεκτή
Συγκέντρωση” (Α.Π.Σ.).
Στο άρθρο 5 παράγραφος 2 αναφέρεται ότι οι τιμές των ποιοτικών παραμέτρων του
πόσιμου νερού, πρέπει να είναι οπωσδήποτε κατώτερες ή ίσες με την Α.Π.Σ. και να
προσεγγίζουν το Ε.Ε. Παρεκκλίσεις από τις τιμές αυτές επιτρέπονται σε εξαιρετικές
περιπτώσεις (που καθορίζονται στα άρθρα 7 και 8 της Υγειονομικής Διάταξης), χωρίς όμως
αυτές να συνεπάγονται κίνδυνο για τη Δημόσια Υγεία.
Στο Παράρτημα ΙΙ καθορίζονται οι παράμετροι που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για
τους ελέγχους, καθώς και η συχνότητα των προτύπων αναλύσεων.
Το άρθρο 11 της Διάταξης καθορίζει, ότι “Αρμόδια Αρχή” για την εφαρμογή της είναι
οι Υγειονομικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων,
οι οποίες ελέγχουν τους “Υπευθύνους” για την τήρηση των όρων της Υγειονομικής
Διάταξης. “Υπεύθυνοι” για τη μελέτη, κατασκευή, λειτουργία, καθαρισμό των συστημάτων
ύδρευσης, παρακολούθηση της ποιότητας του πόσιμου νερού και γενικά για λήψη μέτρων,
που θα διασφαλίζουν κανονική παροχή υγιεινού νερού σε μόνιμη βάση, ορίζονται:
• Για τις υδρεύσεις Δήμων και Κοινοτήτων, ο αντίστοιχος Οργανισμός ή Επιχείρηση ή
Σύνδεσμος.
• Για τις βιομηχανίες, ιδρύματα κ.λ.π., που έχουν δική τους ύδρευση, οι νόμιμοι
εκπρόσωποί τους.
Τέλος στο Παράρτημα ΙΙΙ καθορίζονται οι αναλυτικές μέθοδοι αναφοράς για τον
προσδιορισμό των 62 παραμέτρων, που αναγράφονται στην Υγειονομική Διάταξη.

3. ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ
Εάν τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων σ’ ένα νερό υπερβαίνουν τις ανώτερες
παραδεκτές συγκεντρώσεις που ορίζει η Υγειονομική Διάταξη, τότε ή το νερό κρίνεται
ακατάλληλο ή λαμβάνονται μέτρα για τον καθαρισμό του (π.χ. χλωρίωση, καθίζηση,
προστασία πηγής).
Α. ΟΡΓΑΝΟΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ
Χρώμα ( Color)
Εάν υπάρχει, είναι ανεπιθύμητο για το πόσιμο νερό και υπάρχει περίπτωση να
οφείλεται στην παρουσία χρωστικών ουσιών εν διαλύσει, είτε φυτικών από ρίζες φυτών,
φύλλα δέντρων, είτε οργανικών η ανόργανων (άλατα, σίδηρος από διάβρωση των σωλήνων).
Παρουσία χρώματος στο νερό δεν σημαίνει ότι είναι πάντοτε επικίνδυνο. Πρέπει να
εξεταστεί χημικά για να αναζητηθεί η προέλευση του χρώματος. Δεν προτείνεται επιτρεπτό
όριο για το χρώμα στο πόσιμο νερό.
Θολερότητα (Turbidity)
Οφείλεται σε κολλοειδείς ανόργανες ή οργανικές ύλες που αιωρούνται. Νερό που είναι
θολό πρέπει να ελεγχθεί για ρύπανση. Επίσης τα αιωρούμενα στερεά καθιζάνουν και
δημιουργούν προβλήματα στις σωληνώσεις και στις δεξαμενές. Κατανάλωση θολού νερού
μπορεί να είναι επικίνδυνη για την υγεία. Η απολύμανση του πόσιμου νερού δεν είναι
αποτελεσματική αν υπάρχει θολότητα, γιατί πολλοί παθογόνοι οργανισμοί εγκλωβίζονται
στα σωματίδια που αιωρούνται και προστατεύονται από το απολυμαντικό. Επίσης τα
σωματίδια μπορεί να απορροφήσουν επιβλαβείς οργανικές ή ανόργανες ουσίες. Το πόσιμο
νερό πρέπει να είναι διαυγές όταν φτάσει στον καταναλωτή.
Οσμή και Γεύση (Odor – Taste)
Το πόσιμο νερό πρέπει να είναι άοσμο και άγευστο. Όλα τα νερά έχουν την ιδιαίτερη

σελ  7

γεύση τους που οφείλεται στα διαλυμένα άλατα και διαλυμένα αέρια που περιέχουν. Γεύση
και οσμή στο νερό συνήθως δεν θεωρείται σημαντική από την άποψη της υγείας. Όμως δεν
είναι επιθυμητή στο πόσιμο νερό, γιατί συνήθως οφείλεται είτε σε χημικές ουσίες είτε σε
μικροοργανισμούς. Νερό με έντονη οσμή πιθανόν να είναι ρυπασμένο, οπότε πρέπει να
εξετασθεί για να βρεθεί η αιτία, κυρίως αν υπάρξει απότομη αλλαγή.

Β. ΦΥΣΙΚΟΧΗΜΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ
Θερμοκρασία (Temperature)
Η θερμοκρασία του νερού επηρεάζει τη γεύση του. Όσο αυξάνεται η θερμοκρασία το
νερό είναι λιγότερο εύγευστο γιατί εκδιώκονται τα διαλυμένα σ’ αυτό αέρια. Η πλέον
ευχάριστη γεύση είναι μεταξύ 5-15 0C ( κυρίως 9-10 0C).
Όταν η θερμοκρασία του νερού υπερβαίνει τους 15 0C πολλαπλασιάζονται τα τυχόν
υπάρχοντα σε αυτό μικρόβια.
Επίσης ελαττώνεται η ικανότητα του να διαλύει αέρια, ενώ
αυξάνει η διαλυτότητα σε στερεά, ή και επιταχύνονται οι βιολογικές δράσεις. Επίσης αυξάνει
το ποσό του απαιτούμενου χλωρίου και ευνοεί την ανάπτυξη των αλγών με συνέπεια την
εμφάνιση δυσάρεστων οσμών και γεύσεων.

Αγωγιμότητα (Conductivity)
Η αγωγιμότητα είναι η αριθμητική έκφραση της ικανότητας ενός υδατικού διαλύματος
να άγει το ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτή η ικανότητα εξαρτάται από την παρουσία ιόντων, την
ολική τους συγκέντρωση, το σθένος και τις επιμέρους συγκεντρώσεις τους, καθώς και την
θερμοκρασία μέτρησης. Η αγωγιμότητα στα νερά αυξάνει με την θερμοκρασία.
Χλωριούχα (Chlorides – Cl-)
Είναι ευρέως διαδεδομένα στη φύση σαν άλατα νατρίου, καλίου και ασβεστίου.
Προέρχονται από τη διάβρωση των βράχων. Επειδή είναι πολύ ευκίνητα και ευδιάλυτα
εισδύουν στο έδαφος ή μεταφέρονται σε κλειστές δεξαμενές και τους ωκεανούς. Μπορεί
όμως να προκύψουν από τη χρήση λιπασμάτων, από λύματα και βιομηχανικά απόβλητα
ή
διείσδυση θαλασσινού νερού σε παράκτιες περιοχές.
Δεν έχουν επιβλαβή επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά σε υψηλές
συγκεντρώσεις δίνουν στο πόσιμο νερό γλυφή γεύση.
Η απότομη αύξηση των χλωριόντων στο νερό, αν δεν οφείλεται στην είσοδο                  
θαλασσινού νερού, δείχνει πιθανή ρύπανση από λύματα και απαιτείται άμεση επιτόπια
υγειονομική επιθεώρηση. Η ρύπανση πρέπει να επιβεβαιωθεί και με άλλες μετρήσεις (
μικροβιολογικές, αμμωνία, νιτρώδη ).
Επειδή δεν έχει παρατηρηθεί τοξικότητα των χλωριόντων στον άνθρωπο δεν έχει
καθορισθεί ανώτατο επίπεδο στο πόσιμο νερό.
Ασβέστιο (Calcium – Ca)
Υπάρχει σε όλα τα φυσικά νερά και προέρχεται από τα πετρώματα ( ασβεστόλιθος,
δολομίτης, γύψος) δια μέσου των οποίων διέρχεται το νερό. Η συγκέντρωση ασβεστίου
κυμαίνεται από μηδέν μέχρι μερικές εκατοντάδες mg/l ανάλογα με την προέλευση του νερού
και συμβάλλει στην ολική σκληρότητά του.. Δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία.
Μαγνήσιο (Magnesium – Mg)
Είναι σε αφθονία στη φύση ( όγδοο σε σειρά ) και είναι από τα συνηθισμένα
συστατικά των φυσικών νερών. Τα άλατά του μαζί με του ασβεστίου αποτελούν την ολική
σκληρότητα του νερού και όταν θερμανθούν σχηματίζουν επικαθήματα στις σωληνώσεις
και τους λέβητες. Νερά με συγκεντρώσεις μαγνησίου μεγαλύτερες από 125 mg/l μπορεί να
έχουν καθαρτικές και διουρητικές ιδιότητες.
Σκληρότητα (Hardness)

Η σκληρότητα εκφράζει το σύνολο των διαλυμένων αλάτων ασβεστίου και μαγνησίου
και εξαρτάται από τα πετρώματα που έχει περάσει το νερό. Διακρίνεται σε ανθρακική ( ή
παροδική) σκληρότητα που οφείλεται στα όξινα ανθρακικά ( διττανθρακικά) άλατα και στην
μη ανθρακική (μόνιμη) σκληρότητα που οφείλεται στα υπόλοιπα άλατα ( χλωριούχα, θειικά,
νιτρικά, ανθρακικά). Μεγάλες τιμές σκληρότητας δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία
αντιθέτως έχει βρεθεί σημαντική συσχέτιση μεταξύ αυξημένης σκληρότητας και μείωσης
των καρδιαγγειακών παθήσεων
. Επίσης η σκληρότητα είναι επιθυμητή στην ζυθοποιία και
αρτοποιία γιατί βοηθάει την ενζυματική δράση.

σελ  8

Το σκληρό νερό δεν έχει καλή γεύση εμποδίζει το καλό βράσιμο των τροφίμων, δεν
κάνει αφρό με το σαπούνι και δημιουργεί επικαθήματα στις σωληνώσεις και στις οικιακές
συσκευές. Επίσης σε ορισμένες βιομηχανίες (βυρσοδεψεία, βαφεία, χημικών και
φαρμακευτικών προϊόντων) το σκληρό νερό είναι επιζήμιο στην κατεργασία και στο τελικό
προϊόν. Νερό με σκληρότητα μέχρι και 500 mg/l CaCO3 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για
πόσιμο, αλλά οι πιο καλές τιμές είναι μεταξύ 80 και 150.

Νάτριο (Sodium – Na)
Είναι βασικό στοιχείο για τον άνθρωπο. Τα άλατα νατρίου βρίσκονται σε όλες τις
τροφές και το πόσιμο νερό. Λόγω της αφθονίας του στη φύση (έκτο κατά σειρά) περιέχεται
σε όλα τα φυσικά νερά σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται από 1-500 mg/l. Στα πόσιμα νερά
δεν υπερβαίνει τα 20 mg/l, εκτός των περιπτώσεων που έχει γίνει αποσκλήρυνση με τη
μέθοδο της ιοντοανταλλαγής σε νερά με μεγάλη σκληρότητα. Σε συγκεντρώσεις μεγαλύτερες
από 200 mg/l επηρεάζει τη γεύση του νερού.
Το νάτριο (κυρίως η αναλογία του προς τα άλλα κατιόντα στο νερό) έχει μεγάλη
σημασία για τη γεωργία και την ανθρώπινη παθολογία. Η διαπερατότητα του εδάφους
επηρεάζεται αρνητικά από μεγάλη αναλογία νατρίου στο νερό. Άτομα που πάσχουν από
χρόνιες καρδιακές παθήσεις χρειάζονται νερό με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο.
Υπάρχουν επιδημιολογικές μελέτες που αναφέρουν επιπτώσεις στην υγεία από ψηλές
συγκεντρώσεις νατρίου στο πόσιμο νερό,
αλλά με τα υπάρχοντα δεδομένα δεν είναι δυνατόν
να εξαχθούν σίγουρα συμπεράσματα για τη σχέση νατρίου στο νερό και δημιουργία
υπέρτασης.
Κάλιο ( Potassium – K )
Είναι το έβδομο στοιχείο σε αφθονία στη φύση. Επομένως βρίσκεται σε όλα τα
φυσικά νερά.. Σπάνια όμως η περιεκτικότητα των πόσιμων νερών φθάνει τα 20 mg/l σε
κάλιο. Δεν έχουν αναφερθεί αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία.
Διαλυμένο οξυγόνο ( Dissolved Oxygen )
Η περιεκτικότητα του νερού σε διαλυμένο οξυγόνο πρέπει να είναι στο σημείο
κορεσμού, δηλ. 100%, οπότε το νερό έχει ευχάριστη γεύση.
Δεν έχουν αναφερθεί επιπτώσεις στην υγεία, που να συνδέονται άμεσα με την
ελάττωση ή την έλλειψη διαλυμένου οξυγόνου στο πόσιμο νερό. Υπάρχουν όμως κάποιες
έμμεσες επιπτώσεις: Διαβρώνονται οι σωληνώσεις με αποτέλεσμα να αυξάνεται η
περιεκτικότητα του νερού σε μέταλλα ( π.χ. σίδηρο, ψευδάργυρο, μόλυβδο, κάδμιο ). Επίσης
δημιουργούνται αναερόβιες συνθήκες που βοηθούν την αναγωγή των νιτρικών σε νιτρώδη,
των θειικών σε θειούχα, με συνέπεια τη δημιουργία δυσάρεστων οσμών.
Το διαλυμένο οξυγόνο ελαττώνεται όταν αυξάνεται η θερμοκρασία και η αλατότητα
του νερού.
Γ. ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΟΥΣΙΕΣ
Ενώσεις αζώτου (Αμμωνία –Νιτρώδη –Νιτρικά )
( Nitrogen compounds : Ammonia – Nitrites – Nitrates )
Ο προσδιορισμός των διαφόρων ενώσεων του αζώτου στο πόσιμο νερό αποτελεί
δείκτη για την υγειονομική ποιότητα του νερού. Πριν από την ανάπτυξη των
βακτηριολογικών αναλύσεων η μέτρηση των ενώσεων του αζώτου στο νερό ήταν ο μόνος
δείκτης για πιθανή μόλυνση. Σε πρόσφατα ρυπασμένα νερά το άζωτο βρίσκεται υπό την
μορφή οργανικού αζώτου και αμμωνίας. Καθώς περνάει ο χρόνος το οργανικό άζωτο
μετατρέπεται σταδιακά σε αμμωνία και αργότερα εάν υπάρχουν αερόβιες συνθήκες γίνεται
οξείδωση της αμμωνίας σε νιτρώδη και νιτρικά.
Με βάση τα παραπάνω, νερά που περιέχουν μεγάλη ποσότητα οργανικού αζώτου και
αμμωνίας θεωρούνται ότι έχουν ρυπανθεί πρόσφατα και επομένως παρουσιάζουν μεγάλο
κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Νερά οπού το άζωτο βρίσκεται υπό μορφή νιτρικών σημαίνει
ότι έχουν ρυπανθεί πριν από αρκετό καιρό και επομένως δεν αποτελούν άμεση απειλή για
την δημόσια υγεία.
Αμμωνία ( NH3 ). Τα υπόγεια νερά περιέχουν συνήθως αμμωνία λιγότερο από 0.2 mg/l. Σε
εδάφη δασών παρατηρούνται υψηλότερες συγκεντρώσεις.
Η αμμωνία δεν επηρεάζει άμεσα την υγεία στις συγκεντρώσεις που ενδέχεται να
υπάρχει στα πόσιμα νερά, αποτελεί όμως σημαντικό δείκτη ρύπανσης από κοπρανώδεις
ουσίες. Σε συγκεντρώσεις μεγαλύτερες από 0.2 mg/l δημιουργεί προβλήματα οσμής και
γεύσης στο νερό και ελαττώνει την αποτελεσματικότητα της απολύμανσης. Επίσης
συμβάλλει στο σχηματισμό νιτρωδών στα συστήματα ύδρευσης.                                 Σελ  9
Νιτρώδη ( NO2 ) – Nιτρικά ( NO3 ). Αποτελούν τμήμα του κύκλου του αζώτου στη φύση,
επομένως υπάρχουν στα φυσικά νερά, αλλά η συγκέντρωση νιτρικών είναι συνήθως χαμηλή.
Υψηλές συγκεντρώσεις οφείλονται σε λιπάσματα, απορρίμματα και ζωικά ή ανθρώπινα
απόβλητα
. Υπάρχουν ακόμη και στον αέρα, λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, με
αποτέλεσμα να παρασύρονται από τη βροχή ή να αποτίθενται στο έδαφος. Σε αερόβιες
συνθήκες τα νιτρικά διεισδύουν στον υδροφόρο ορίζοντα.
Τα πόσιμα νερά που περιέχουν μεγάλες ποσότητες νιτρικών υπάρχει κίνδυνος να
προκαλέσουν στα παιδιά την ασθένεια μεθαιμογλοβιναιμία, λόγω της αναγωγής τους σε
νιτρώδη.
Τα νιτρώδη και νιτρικά, στο περιβάλλον του στομάχου, σχηματίζουν Ν-
νιτροζοενώσεις, που είναι καρκινογόνες.
Σίδηρος ( Iron – Fe )
Υπάρχει κυρίως σε υπόγεια νερά, που διέρχονται από πετρώματα πλούσια σε άλατα
σιδήρου.Συνεχής κατανάλωση νερού με υψηλές συγκεντρώσεις σιδήρου, μπορεί να
προκαλέσει στον άνθρωπο, και ιδιαίτερα στα παιδιά, βλάβες στους ιστούς (αιμοχρωμάτωση).
Ο σίδηρος δίνει στο νερό γεύση που είναι ανιχνεύσιμη σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις.
Ο σίδηρος στο νερό προκαλεί προβλήματα στα πλυντήρια και υφαντήρια
(δημιουργούνται λεκέδες στα υφάσματα) και στους αγωγούς διανομής νερού (ευνοείται η
ανάπτυξη βακτηριδίων και δημιουργούνται αποθέσεις).

Τι είναι τα TDS: Από ιδιωτική εταιρεία.   http://www.waterpan.gr/faq.html                                                                                                                                                                        Μία επί πλέον παράμετρος, στην οποία δεν αναφέρεται το ανωτέρω κείμενο του υπουργείου Πρόνοιας: Τι είναι τα ολικά διαλυμένα στερεά (TDS, Total Dissolved Solids);
Ολικά διαλυμένα στερεά (Total Dissolved Solids, TDS) είναι η συνολική ποσότητα των φορτισμένων ιόντων,

συμπεριλαμβανομένων των μεταλλικών στοιχείων, αλάτων και μετάλλων που είναι διαλυμένα σε συγκεκριμένο όγκο νερού. Τα TDS, που είναι βασισμένα στην αγωγιμότητα, μετρούνται σε μέρη ανά εκατομμύριο (parts per million, ppm). Τα TDS περιλαμβάνουν όλα τα αγώγιμα ανόργανα στοιχεία που υπάρχουν εκτός από τα μόρια του νερού και τα αιωρούμενα στερεά.
Τα TDS επηρεάζουν οτιδήποτε καταναλώνει, χρησιμοποιεί ή ζει στο νερό, όπως υδραυλικές εγκαταστάσεις, σωληνώσεις, εργαστήρια, ψάρια και φυτά.
Για τους ανθρώπους, όσο πιο χαμηλή είναι η τιμή των TDS τόσο πιο αποδοτικά ενυδατώνονται τα μόρια του ανθρώπινου σώματος. Όσο μεγαλύτερη είναι η τιμή των TDS τόσο μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα της ύπαρξης επιβλαβών στοιχείων στο νερό που μπορούν να θέσουν την υγεία σε κίνδυνο ή να μειώσουν δραστικά την απορρόφηση του νερού στο ανθρώπινο σώμα.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΚΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ:  http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=262708    ΚΩΝ.ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ, Καθηγητής,

 

διευθυντής Εργαστηρίου Τεχνολογίας του Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Πατρών.     Μολονότι πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι τα σκληρά νερά μπορεί να επιδεινώσουν διάφορες ασθένειες (π.χ. κολικούς, υπέρταση), τα αποτελέσματα αυτά είναι αβέβαια. Επίσης μελέτες υποστηρίζουν ότι το σκληρό νερό θα μπορούσε να δρα ευεργετικά κατά καρδιακών νοσημάτων, εξαιτίας του ασβεστίου που περιέχει. Το συμπέρασμα αυτό είναι πολύ αμφισβητήσιμο, διότι τα σκληρά νερά σχετίζονται με υψηλές συγκεντρώσεις ολικών διαλυτών στερεών, τα οποία κάθε άλλο παρά ευεργετικά κατά καρδιακών νοσημάτων θεωρούνται.

Τι νερό πρέπει να πίνουμε;                                                                                 σελ  10      -της βρύσης,                                                                                                                          -εμφιαλωμένο επιτραπέζιο,                                                                                                   -εμφιαλωμένο μεταλλικό ή                                                                                                      -φιλτραρισμένο νερό βρύσης;                                                                                                                                             

 

 

ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΒΡΥΣΗΣ:                                                                                                                                                                                     Τι υποστηρίζει η ΕΥΑΘ για το νερό βρύσης της Θεσσαλονίκης: http://www.eyath.gr/swift.jsp;jsessionid=03BF33A993D32A83EABBEC007EAC44EA?CMCCode=1603&extLang=

Τι νερό πίνουμε

Γιατί προτιμάμε το νερό της βρύσης μας

 

  •  Το πόσιμο νερό της πόλης μας είναι νερό με εξαιρετικά φυσικοχημικά χαρακτηριστικά.
  • Έχει ευχάριστη γεύση, είναι άοσμο και διαυγές.
  • Είναι τρεχούμενο και φτάνει στον καταναλωτή στη σωστή θερμοκρασία.
  • Περιέχει σε διάλυση φυσικά μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία                                   που του δίνουν γεύση και θρεπτική αξία.
  • Περιέχει διαλυμένο οξυγόνο που το κρατά ζωντανό και γευστικό.
  • Είναι υγιεινό, μικροβιολογικά ασφαλές, απαλλαγμένο από οργανικές ενώσεις και βαρέα μέταλλα.
  • Είναι φιλικό προς το περιβάλλον επειδή δε συσκευάζεται.
  • Είναι  περίπου 1.000 φορές πιο φτηνό από άλλους τύπου νερού.
  • Ελέγχεται σε καθημερινή βάση  7 μέρες την εβδομάδα, 365 μέρες το χρόνο από το Εργαστήριό μας και πληροί τις προδιαγραφές που ορίζει η υγειονομική διάταξη για την ποιότητα του πόσιμου νερού Υ2/2600/2001
  •                                                                                                             Σελ  11
  • (ΦΕΚ 892/11.7.2001) σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 98/83/ΕΚ         «Ποιότητα νερού ανθρώπινης κατανάλωσης», όπως τροποποιήθηκε και με την  ΚΥΑ ΔΥΓ2/Γ.Π./38295/2007 (ΦΕΚ 630 Β’/26-4-2007).
  • Το νομοθετικό πλαίσιο για το πόσιμο νερό διέπεται από ιδιαίτερη αυστηρότητα τόσο όσον αφορά στη συχνότητα των ελέγχων (πιο συχνοί έλεγχοι) όσο και σε σχέση με τα όρια των παραμέτρων που ελέγχονται (πιο χαμηλά όρια) σε σύγκριση με τους άλλους τύπους νερού που μπορεί κανείς να καταναλώσει, κάτι που αποτελεί επιπλέον εγγύηση για την καλή ποιότητα του πόσιμου νερού.

                                                                                                                                                  Τι υποστηρίζει μια εταιρεία(ΣΑΜΑΡΙΝΑ), που πουλά μεταλλικό εμφιαλωμένο: http://www.samarinawater.gr/index.asp?pid=7&lang=gr                                      Το  φυσικό μεταλλικό νερό διαφέρει από τα υπόλοιπα νερά (βρύσης, επιτραπέζιο κλπ.) που προορίζονται για κατανάλωση, χάρη σε δύο βασικά χαρακτηριστικά του: Aφενός είναι φυσικά πλούσιο σε κύρια άλατα και ιχνοστοιχεία ευεργετικά για την υγεία μας και αφετέρου είναι αγνό, αφού οι πηγές προέλευσής του είναι υπόγειες και μας διασφαλίζουν ότι δεν έρχεται σε επαφή με ρυπογόνους παράγοντες. Παρ’ όλα αυτά, όλα τα φυσικά μεταλλικά νερά δεν είναι ίδια· προέρχονται από διαφορετικές πηγές και έχουν διαφορετική σύσταση ως προς τα άλατα, τα ιχνοστοιχεία και τα θρεπτικά συστατικά που περιέχουν. Γι’ αυτό το λόγο και η κατανάλωσή                                  τους  ενδείκνυται (ή αντενδείκνυται), ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού σας.

Τι υποστηρίζει μια εταιρεία που πουλά φίλτρα για το νερό βρύσης.  http://www.waterpan.gr/faq.html                                                                                                                     Γιατί πρέπει να φιλτράρουμε το νερό;
Το νερό είναι ο καλύτερος διαλύτης και καθώς περνάει από τις διάφορες φάσεις του κύκλου του, διαλύει διάφορες ουσίες και στοιχεία τα οποία προστίθενται στη σύστασή του. Πολλές από τις ουσίες αυτές είναι επιβαρυντικές για τον άνθρωπο, όπως το χλώριο για την απολύμανση του νερού του δικτύου, τα νιτρικά άλατα από τα λιπάσματα, οργανικές ουσίες από τα φυτοφάρμακα, τα βαρέα μέταλλα από τα απόβλητα βιομηχανιών κ.α.                                                                                                                                      Το νερό που φιλτράρεται είναι καλύτερο από το εμφιαλωμένο;
Εξαρτάται από την ποιότητα του νερού πριν την επεξεργασία και το είδος των φίλτρων. Σε κάθε περίπτωση όμως και επιλέγοντας τα κατάλληλα φίλτρα, το νερό που φιλτράρεται παράγεται τη στιγμή που το χρειαζόμαστε και έχει άριστη ποιότητα. Το εμφιαλωμένο νερό, αν και η σύσταση του κατά την εμφιάλωση μπορεί να είναι πολύ καλής ποιότητας, από τη στιγμή της εμφιάλωσης έχει αποθηκευτεί στην εταιρία παραγωγής, έχει διακινηθεί προς τα σημεία πώλησης όπου και εκεί αποθηκεύεται για κάποιο διάστημα. Όλη αυτή η διαδικασία γίνεται σε συνθήκες που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Η μεταφορά και αποθήκευση του νερού σύμφωνα με την ετικέτα πρέπει

                                         

να γίνεται σε θερμοκρασία μικρότερη των 18 °C και μακριά από τις ακτίνες του ήλιου, διαφορετικά μπορεί να αναπτύξει μικροοργανισμούς. Επίσης, κάποιες ουσίες από το πλαστικό της φιάλης αλληλεπιδρούν με το νερό και περνάνε στη σύσταση του, σύμφωνα με έρευνες. Για το λόγο αυτό οι πλαστικές φιάλες δεν πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται αλλά να ανακυκλώνονται.

 

 

                                                                                                                                                                          Σελ  12 

ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΒΡΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ:                                                                                                                                       Σε αυτές τις ιστοσελίδες περιγράφονται οι πηγές του νερού της Αττικής και σε ποια διυλιστήρια τα επεξεργάζεται η ΕΥΔΑΠ:            https://www.eydap.gr/TheCompany/Water/WaterSources/                                                             ΠΗΓΕΣ ΥΔΡΟΛΗΨΙΑΣ                                                                                                                                     Η ΕΥΔΑΠ προμηθεύεται ακατέργαστο νερό, κυρίως από επιφανειακούς υδατικούς πόρους (Μαραθώνας, Υλίκη, Μόρνος, Εύηνος). Από τους ταμιευτήρες αυτούς, μόνο αυτός της Υλίκης είναι φυσικός, ενώ οι υπόλοιποι έχουν δημιουργηθεί με την κατασκευή φραγμάτων σε κατάλληλα σημεία στην κοίτη των αντίστοιχων ποταμών Ευήνου, Μόρνου και Χαράδρου (φράγμα Μαραθώνα). Στις πηγές υδροληψίας που χρησιμοποιεί η ΕΥΔΑΠ περιλαμβάνονται και υπόγειοι υδατικοί πόροι που αξιοποιούνται με τη λειτουργία 100 γεωτρήσεων συνολικής ετήσιας αντλητικής ικανότητας 70-125 εκατ. κ.μ. νερού περίπου ανά έτος.                                                                                           Με βάση τις σημερινές συνθήκες λειτουργίας, οι πηγές υδροληψίας της ΕΥΔΑΠ μπορούν να διαχωριστούν σε:

  • Κύριους υδροδότες (Μόρνος, Εύηνος)
  • Βοηθητικούς υδροδότες (Υλίκη, Μαραθώνας)
  • Εφεδρικούς υδροδότες (υπόγειοι υδατικοί πόροι)

ΜΟΝΑΔΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΝΕΡΟΥ

Οι Μονάδες Επεξεργασίας Νερού (ΜΕΝ) έχουν απόλυτα καθοριστική σημασία για το νερό               που πίνουμε, καθώς εδώ το νερό υποβάλλεται σε επεξεργασία, που το καθιστά πόσιμο. Οι ΜΕΝ στο Λεκανοπέδιο της Αττικής βρίσκονται στο Γαλάτσι, στις Αχαρνές, στο Πολυδένδρι και τη Μάνδρα Ασπροπύργου

 

 

ΤΟ ΝΕΡΟ ΒΡΥΣΗΣ ΧΛΩΡΙΩΝΕΤΑΙ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΛΩΡΙΩΣΗ;

Ένα σχετικό άρθρο από την ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ(Ομοσπονδία εργαζομένων στην ΕΥΔΑΠ), υπάρχει στην εξής σελίδα στο διαδίκτυο:              http://syllergeydap.blogspot.gr/2012/08/blog-post_4092.html                                                               ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ     ΚΑΙ Ιστοσελίδα =-ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ της ΟΜΕ/ΕΥΔΑΠ ΚΑΙ ΔΑΚΕ ΕΥΔΑΠ-= email:syll.erg.eydap@gmail.com

Εδώ παραθέτουμε μία περίληψη του άρθρου:                                                                                        Η απολύμανση στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας νερού.                                                                                                                          Της Μαργαρίτας Ξανθάκη-Διευθύντριας Μονάδων Επεξεργασίας Νερού Σε μια εγκατάσταση επεξεργασίας πόσιμου νερού η απολύμανση αποτελεί τη διεργασία καταστροφής και αδρανοποίησης των παθογόνων μικροοργανισμών στο νερό, για ανθρώπινη κατανάλωση και το φράγμα στη μετάδοση ασθενειών υδάτινης προέλευσης. Μια σειρά επιδημιών χολέρας και άλλων επεισοδίων στο δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, είχε ως αποτέλεσμα, την υιοθέτηση της διήθησης του νερού με φίλτρα άμμου και αργότερα, όταν η διήθηση δεν ήταν επαρκής, τη χλωρίωση για την προστασία από υδατογενείς ασθένειες.
Η καταστροφή των παθογόνων στο πόσιμο νερό έχει συμβάλλει στην δραστική μείωση των ασθενειών που μεταδίδονται από το νερό στις αναπτυγμένες κυρίως χώρες, ενώ η έλλειψη του μέτρου αυτού σε ορισμένες χώρες είναι η αιτία χιλιάδων θανάτων.                                                                                   Στην ΕΥΔΑΠ η χρήση χλωρίου γίνεται από την αρχή της λειτουργίας των ΜΕΝ, εφαρμόστηκε το 1925 στο Γαλάτσι, χρονολογία κατά την οποία λειτούργησε για πρώτη φορά η εγκατάσταση καθαρισμού του νερού από την εταιρεία ΟΥΛΕΝ. Την εποχή εκείνη η χρήση του χλωρίου ήταν η μόνη τεχνολογία που εφαρμοζόταν για απολύμανση μεγάλων εγκαταστάσεων καθαρισμού του νερού. Η χρήση χλωρίου είναι η μοναδική, εδώ και 80 χρόνια, τεχνολογία που χρησιμοποιείται από τις Μονάδες μας, για την επεξεργασία,

Σελ  13

απολύμανση πόσιμου νερού. Το χλώριο υπό την μορφή αερίου, όταν διαλυθεί στο νερό, δίνει ενώσεις με ισχυρή δράση εναντίον των βακτηρίων και των ιών. Προσφέρει επίσης μία παραμένουσα προστασία στο νερό που διακινείται στο δίκτυο διανομής εναντίον              πιθανής τοπικής μόλυνσης ή ανάπτυξης βακτηρίων που ευρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση («ύπνο»). Η σωστή δοσολογία χλωρίωσης (επαρκής αλλά όχι υπερεπαρκής) ελαχιστοποιεί τις ανεπιθύμητες συνέπειες. Ας μην ξεχνάμε ότι το ρίσκο από τη μη απολύμανση είναι 10.000 ως 1.000.000 φορές μεγαλύτερο από τις πιθανές ανεπιθύμητες συνέπειες.
Γενικότερα οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι απολύμανσης είναι:
• Χλωρίωση (αέριο χλώριο, υποχλωριώδες νάτριο, διοξείδιο του χλωρίου)
• Έκθεση σε Υπεριώδη Ακτινοβολία (U.V.)
• Οζόνωση (με παραγωγή όζοντος από ατμοσφαιρικό αέρα ή οξυγόνο)
• Φιλτράρισμα με μεμβράνες (Ultrafiltration)
• Υπεροξείδιο του υδρογόνου
• Συνδυασμένη χρήση υπεροξειδίου του υδρογόνου – όζοντος, υπεριώδους ακτινοβολίας
– όζοντος, ή υπεριώδους ακτινοβολίας – υπεροξειδίου του υδρογόνου. Καμία από τις εναλλακτικές μεθόδους δεν απολυμαίνει το δίκτυο μέχρι τη βρύση, δυνατότητα που δίνει μόνο η χλωρίωση.                                                                                                                                   Διοξείδιο του χλωρίου
Το διοξείδιο του χλωρίου (ClO2) είναι μία ουδέτερη ένωση του χλωρίου. Είναι ισχυρό απολυμαντικό και οξειδωτικό. Είναι έντονα αποτελεσματικό εναντίον των βακτηρίων και των ιών και είναι σημαντικά σταθερό για αρκετές ώρες, ώστε να προσφέρει προστασία στο δίκτυο διανομής έναντι πιθανής μεταμόλυνσης του νερού. Απολυμαίνει μέσω οξείδωσης, ωστόσο δεν χλωριώνεται.                                                                                                                                                 Είναι μέχρι και 10 φορές πιο δραστικό από το χλώριο και η δράση του εναντίον παθογόνων παραγόντων δεν επηρεάζεται από το pH ούτε από την παρουσία αμμωνίας. Είναι πιο αποτελεσματικό από το χλώριο και τις χλωραμίνες στην αδρανοποίηση ιών, Cryptosporidium και Giardia, οξειδώνει το σίδηρο, το μαγγάνιο και τα σουλφίδια.                                                        Πάντως σε κάθε περίπτωση τα παραπροϊόντα από την χρήση του διοξειδίου είναι μειωμένα σε σχέση με τα παραπροϊόντα της χλωρίωσης.                                                                                                      Την τελευταία δεκαετία η χρήση του διοξειδίου του χλωρίου ως απολυμαντικό έχει αυξηθεί εντυπωσιακά. Δεδομένης της ισχυρής οξειδωτικής του δράσης, της υπολειμματικής του δυνατότητας και της εφαρμογής νέων τεχνολογιών παραγωγής διοξειδίου του χλωρίου (που διασφαλίζουν
υψηλή ποιότητα, μείωση των παραπροϊόντων και του κόστους παραγωγής), όλο και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες (όπως η Ελβετία, Γερμανία, Βέλγιο, Σουηδία, Ιταλία,Γαλλία, Ολλανδία, κλπ), αλλά και στις ΗΠΑ και τον Καναδά εφαρμόζουν με απόλυτη επιτυχία τη χρήση διοξειδίουτου χλωρίου.

Η αντίθετη άποψη περί χλωρίωσης από «αντιπάλους»:                                                              Σχετικό άρθρο από:  Ποταμίτου Διονυσία06-03-2015

http://simplylife.gr/pages/diatrofh_ugeia/article/id/51

Πόσιμο νερό και υγεία:

Έξι είναι τα βασικά προβλήματα – ζητήματα που έχουν τεθεί σχετικά με τους κινδύνους που απειλούν την υγεία μας από την κατανάλωση του επεξεργασμένου πόσιμου νερού:

                                                                                                                                                   

 

Σελ  14

  • Η χλωρίωση είναι η βασική απολυμαντική διεργασία κατά την επεξεργασία του πόσιμου νερού. Πολύ μεγάλες ποσότητες χλωρίου διοχετεύονται στο φυσικό νερό που έρχεται από τους ταμιευτήρες προκειμένου να καταστραφούν οι παθογόνοι μικροοργανισμοί που η παρουσία τους στα νερά των αποταμιευτήρων τις τελευταίες δεκαετίες είναι ανησυχητικά μεγάλη, γεγονός ενδεικτικό της πιθανής εισροής αστικών αποχετευτικών υδάτων.
    Ωστόσο ένα μέρος της ποσότητας του χλωρίου δεν καταναλώνεται για την καταστροφή των μικροβίων αλλά παραμένει ως υπολειμματικό στο νερό για την πρόληψη όπως λένε οι ειδικοί μελλοντικών μικροβιακών μολύνσεων του νερού.
    Όμως σοβαρό πρόβλημα για την υγεία μας δεν είναι μόνο το υπολειπόμενο χλώριο αλλά και τα χλωροπαράγωγα που δημιουργούνται κατά τις αντιδράσεις του χλωρίου με οργανικές ενώσεις (πχ με τους υδρογονάνθρακες) που υπάρχουν μέσα στο νερό.Τα χλωροπαράγωγα αυτά έχουν επισημανθεί ως τοξικότατες και καρκινογόνες ουσίες.
    2) Η φθορίωση του νερού είναι μια διεργασία που ακολουθούν πολλά υδροδοτικά δίκτυα πόσιμου νερού στο κόσμο.  Στην χώρα μας για το μεγαλύτερο δίκτυο, αυτό της ΕΥΔΑΠ, υπάρχουν πληροφορίες, ανεπίσημες πάντα, ότι γίνεται φθορίωση του νερού.
    Ο λόγος που προβάλλεται ως αιτία για την φθορίωση, από την δεκαετία του ‘30 όταν άρχισαν οι πρώτες διοχετεύσεις φθορίου στο νερό, είναι η υγεία των δοντιών μας και η προστασία από την τερηδόνα αλλά αυτή η αιτίαση για την δήθεν ωφέλεια από το τοξικό φθόριο έχει τις τελευταίες δεκαετίες αμφισβητηθεί έντονα.
    Μέσα από μελέτες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας μπορούν να προκύψουν από την δηλητηρίαση του νερού με φθόριο, όπως βλάβες στα νεφρά, στο συκώτι, υπερκινητικότητα, πτώση των νοητικών λειτουργιών.
    Ωστόσο πολλές χώρες, και ανάμεσα τους η χώρα μας, συνεχίζουν να διοχετεύουν φθόριο στα δίκτυα του πόσιμου νερού παρά τις επισημάνσεις για τους κινδύνους που δημιουργεί το τοξικό φθόριο στην υγεία μας3) Οι ίνες αμιάντου εισέρχονται στο πόσιμο νερό λόγω φθορών στα πεπαλαιωμένα δίκτυα των σωληνώσεων που είναι φτιαγμένες από υλικά που περιέχουν αμίαντο.
    Ο αμίαντος είναι ένα υλικό που έχει ενοχοποιηθεί για καρκινογένεση ειδικά όταν εισπνέεται.
    Αξιοσημείωτο είναι ότι για την ασφαλή συγκέντρωση των ινών αμιάντου δεν γίνεται καμιά αναφορά στην σχετική Ευρωπαϊκή οδηγία (Οδηγία 98/83 ΕΚ) και συνακόλουθα ούτε στην σχετική ΚΥΑ (ΚΥΑ Υ2/2600/2001) που εναρμονίζει το εθνικό μας δίκαιο με την οδηγία αυτή.
    Αυτή η παράλειψη είναι πολύ σοβαρή κι εγκληματική αν αναλογιστεί κανείς ότι οι σωληνώσεις αμιάντου αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των δικτύων σωληνώσεων στην χώρα μας (πχ. οι πεπαλαιωμένοι σωλήνες αμιάντου αποτελούν σχεδόν το

 

                                                                                                                                  Σελ  15

50% των αγωγών μεταφοράς πόσιμου νερού της ΕΥΔΑΠ).
4) Το εξασθενές χρώμιο
είναι μια από τις τρεις μορφές με τις οποίες συναντάμε το χρώμιο και μάλιστα η πιο επικίνδυνη μορφή του. Το χρώμιο γενικά δεν υπάρχει ελεύθερο στην φύση αλλά ενωμένο με άλλα στοιχεία αποτελώντας σπάνιο συστατικό των πετρωμάτων. Το εξασθένες χρώμιο επομένως όπως κι οι άλλες μορφές χρωμίου στο πόσιμο νερό προέρχεται

από τις διεισδύσεις βιομηχανικών αποβλήτων μέσα σε πηγές υδροληψίας            (υπόγεια ύδατα, ποτάμια, λίμνες) και γενικά απευθείας στους ταμιευτήρες νερού που προορίζονται για πόσιμο νερό. Επίσης ενώσεις χρωμίου εισέρχονται στο πόσιμο νερό μέσα από τις σωληνώσεις . Παρά το γεγονός ότι η μορφή αυτή χρωμίου έχει επισημανθεί ως άκρως τοξική και καρκινογόνος επισήμως δεν υπάρχουν οριοθετημένες τιμές ασφαλείας παρά μόνο για το ολικό χρώμιο.
5) Τα βαρέα μέταλλα στο πόσιμο νερό είναι διπλής προέλευσης. Προέρχονται από ενώσεις που αποτελούν συστατικά πετρωμάτων και έχουν εισέλθει σε φυσικά ύδατα λόγω αντίδρασης με το νερό ή λόγω διάβρωσης.
Βαρέα μέταλλα όμως εισέρχονται στο πόσιμο μέσα από βιομηχανικά απόβλητα, από έκπλυση υπολειμμάτων πετρωμάτων που προέρχονται από εξορυκτικές δραστηριότητες καθώς και από τις σωληνώσεις μεταφοράς του νερού. Για αρκετά βαρέα μέταλλα έχουν δοθεί τιμές ασφαλείας αν και συχνά γίνεται η υπέρβαση των ορίων ασφαλείας ειδικά σε υδροφορείς που εκχέονται βιομηχανικά απόβλητα.
6) Η μικροβιακή πανίδα είναι ένα πρόβλημα που έχει σχέση κυρίως με την διείσδυση αποχετευτικών λυμάτων ή όμβριων υδάτων στο νερό που προορίζεται για πόσιμο ή σε αγωγούς που κυκλοφορεί ήδη επεξεργασμένο νερό.
Η έντονη χλωρίωση καταμαρτυρά σοβαρά προβλήματα μικροβιακής μόλυνσης στα υδροδοτικά συστήματα.                                                           

Μία άλλη ιστοσελίδα, που σε ένα άρθρο, αναφέρονται οι κίνδυνοι από την χλωρίωση. https://www.novafm106.gr/articles/science-and-technology/1430-chlorine-in-the-water                 Ένα ενδεικτικό μέρος του άρθρου: «Αυτό που έσωσε την ανθρωπότητα από παλιότερες ασθένειες, όπως η χολέρα, ο τύφος, η γαστρεντερίτιδα κ.λ.π., έρχεται σήµερα να µας καταδικάσει σε πολύ µεγαλύτερες ασθένειες όπως: καρκίνο, νεφρικές παθήσεις και σε πολλές άλλες εκφυλιστικές ασθένειες».                                                                                                                 Οι αρνητικές επιπτώσεις του χλωρίου στην υγεία µας:     Ο αρχικός ενθουσιασµός των πλεονεκτηµάτων της χλωρίωσης και η µέχρι πριν κάποιες δεκαετίες άγνοια των επιπτώσεων της υπερχλωρίωσης, κλονίστηκε µετά την διαπίστωση ότι η µέθοδος δεν είναι τελείως αβλαβής αλλά µπορεί ορισµένες φορές να καταστεί δηλητηριώδης για την ανθρώπινη υγεία. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών, οι επιστήµονες έχουν ανακαλύψει ότι ενώ το χλώριο σκοτώνει τα µικρόβια, αντιδρά επίσης µε την οργανική ουσία που υπάρχει στο νερό για να σχηµατίσει κάποιες τοξικές χηµικές ουσίες  που  αποκαλούνται οργανοχλωρoπαράγωγα , ενώσεις που ανήκουν σε µια ευρύτερη κατηγορία ενώσεων τα τριαλογονοµεθάνια (THM’s) . Μέχρι σήµερα, αρκετά γνωστά THM’s έχουν βρεθεί στο πόσιµο νερό αλλά πολλές φορές ότι ο αριθµός τους είναι χηµικά µη αναγνωρισµένος.

ΜΙΑ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΧΛΩΡΙΩΜΕΝΟΥ ΝΕΡΟΥ:      Το χλώριο, ως αέριο μετά από μερικές ώρες δράσης μέσα στο νερό, εξατμίζεται. Άρα αν το νερό της βρύσης το βάλουμε σε μία κανάτα και σκεπάσουμε την κανάτα με μία πάνινη πετσέτα, το χλώριο θα εξατμιστεί, μετά από μερικές ώρες, αφήνοντας το νερό χωρίς αυτό. Τι

Σελ  16

γίνεται όμως με τα παράγωγα, που δημιουργήθηκαν με την χρήση του χλωρίου;;                              (Δηλαδή τα χλωροπαράγωγα που δημιουργούνται κατά τις αντιδράσεις του χλωρίου με οργανικές ενώσεις (πχ με τους υδρογονάνθρακες) που υπάρχουν μέσα στο νερό. Τα χλωροπαράγωγα αυτά έχουν επισημανθεί ως τοξικότατες και καρκινογόνες ουσίες).

 

ΓΙΑ ΤΟ ΟΖΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΝΕΡΟ:                                                                         Διάβασε το κατωτέρω   άρθρο της Ελευθεροτυπίας, για να διαμορφώσεις άποψη περί όζοντος. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=310636

 

ΤΙ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΦΙΑΛΩΜΕΝΑ ΟΙ «ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ».   (Με την σχετική προσοχή οι «αντίπαλοι» να μην είναι       πχ πωλητές φίλτρου, κλπ).                                                                                                                                                           1)Γενικά, από τη μία πλευρά είναι θέμα προσωπικής επιλογής για το αν κανείς καταναλώνει νερό από τη βρύση ή από το μπουκάλι και από την άλλη, σχετίζεται με την περιοχή που ζει και την ποιότητα του νερού της βρύσης εκεί.                                                                                                     2)Το νερό εμφιαλώνεται σε πλαστικά ή γυάλινα μπουκάλια. Ομως τα πλαστικά μπουκάλια κατασκευάζονται από ΡΕΤ (τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο). Για την παραγωγή ΡΕΤ, το 90% των παραγωγών χρησιμοποιούν τον καταλύτη τριοξείδιο του αντιμονίου, ο οποίος θεωρείται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ως πιθανό καρκινογόνο στοιχείο. Επίσης, η πλειονότητα των πλαστικών μπουκαλιών δεν ανακυκλώνεται και καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής όπου παραμένουν αδιάσπαστα για αρκετές δεκάδες χρόνια.                          3)Ασθενείς με παθήσεις νεφρών μπορεί να απαιτείται να δίνουν προσοχή στο περιεχόμενο σε ανόργανα άλατα στην ετικέτα του προϊόντος και πρέπει να ακολουθούν εξατομικευμένες ιατρικές συμβουλές από ειδικευμένο επαγγελματία υγείας.

4) Πράγματι, ορισμένοι μολυσματικοί παράγοντες μπορούν να ελεγχθούν ευκολότερα στα εμφιαλωμένα νερά παρά στο νερό της βρύσης, το οποίο διοχετεύεται με τους σωλήνες του συστήματος διανομής. Ωστόσο, μερικές ουσίες μπορούν να αποδειχθούν πιο                      επικίνδυνες στα εμφιαλωμένα νερά παρά στο νερό της βρύσης, γιατί το εμφιαλωμένο νερό αποθηκεύεται για αρκετά μεγάλα χρονικά διαστήματα στα μπουκάλια και σε υψηλότερες θερμοκρασίες από το νερό που διανέμεται με το δίκτυο ύδρευσης.

5)Επίσης, η αποθήκευση των εμφιαλωμένων νερών είναι πολύ σημαντική υπόθεση. Η θερμοκρασία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεπερνά τους 18 βαθμούς Κελσίου, κι αυτό, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, δεν είναι πάντα εφικτό. Σε αυτή την περίπτωση, λένε οι ειδικοί, υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης παθογόνων μικροοργανισμών, αλλοίωσης της πλαστικής συσκευασίας, που δεν είναι ορατή με το μάτι, και μεταφοράς τοξινών στο νερό.                                                                                                                        6)Οφείλουμε να διαβάσουμε στην ετικέτα το είδος του εμφιαλωμένου νερού που πίνουμε, μιας και δεν είναι όλα ίδια. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες, αναγνω­ρισμένες από την Ευρωπαϊκή Ένωση: το επιτραπέζιο, το φυσικό μεταλλικό νερό και το νερό πηγής. Στην ετικέτα δεν επιτρέπε­ται να αναφέρεται οποιοσδήποτε άλλος χαρακτηρισμός του νερού (π.χ. θεραπευτικό, ιαματικό, φυσικό νερό, μεταλλικό νερό ή φυσικό μεταλλικό νερό πηγής).                                                                                  7)Ελληνικό ή εισαγόμενο; Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα νερά μας είναι εξαιρετικής

Σελ  17

ποιότητας. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τα φυσικά μεταλλικά νερά, αλλά και για τα επιτραπέζια, που ουσιαστικά είναι εμφιαλωμένο νερό δικτύου (άλλωστε, το νερό του δικτύου της Αττικής είναι από τα καλύτερα της Ευρώπης, τη στιγμή που οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να πιουν το δικό τους νερό βρύσης και καταφεύγουν στα εμφιαλωμένα). Επιπλέον, τα ελληνικά φυσικά μεταλλικά νερά, εν αντιθέσει με αυτά που προέρχονται από την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι ολιγομεταλλικά, δηλαδή πιο «ελαφριά».                                                                                                                                     8) Τα εμφιαλωμένα νερά πρέπει υπο­χρεωτικά να αναγράφουν τις εξής ενδείξεις στη συσκευασία τους:    *  Ονομασία πώλησης του προϊόντος. *  Ονομασία πηγής υδροληψίας.  *  Τόπος εκμετάλλευσης της πηγής.   *  Χημική ανάλυση της σύνθεσης. Κατεργασίες που ενδεχομένως πραγ­ματοποιούνται κατά τη διαδικασία εμφιάλωσης.

*  Ποσότητα περιεχομένου (όγκος). *  Χρονολογία ελάχιστης              διαθεσιμότητας (μέρα/μήνας/έτος). *  Παρτίδα παραγωγής. *  Συνθήκες συντήρησης και χρήσης του προϊόντος. * Όνομα ή εμπορική επωνυμία παρα­σκευαστή. Ενδείξεις που απαγορεύεται να αναγράφονται επί της συσκευασίας:                                                                                      *’0σες αποδίδουν στο νερό θεραπευτικές ιδιότητες.  *  Φράσεις σχετικές με την επίδραση του νερού στις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως «Ενισχύει την πέψη» ή «Κατάλληλο για δίαιτα».

Εκφράσεις που υπαινίσσονται ένα χαρα­κτηριστικό που δεν υπάρχει, απο­σκοπώντας στην παραπλάνηση του καταναλωτικού κοινού. Τι να προσέξετε όταν αγοράζετε εμφια­λωμένο νερό

*  Μην αγοράζετε φιάλες οι οποίες δεν είναι σφραγισμένες και εξετάστε τες εξονυχιστικά, εσωτερικά και εξωτερικά, αν έχει αλλοιωθεί το σχήμα ή επιπλέ­ουν μικροαντικείμενα. Αναφέρετε στις υγειονομικές υπηρεσίες της περιοχής σας οτιδήποτε περίεργο παρατηρήσετε τόσο στη συσκευασία όσο και στο περιεχόμενο.                                                                                                     *  Μην παρασύρεστε από τις ετικέτες και προσέξτε ιδιαίτερα την ημερομηνία εμφιάλωσης και λήξης, τη χημική ανά­λυση, το τηλέφωνο επικοινωνίας της επιχείρησης, την τοποθεσία προέλευσης του νερού και τον τύπου νερού.                                                                                                                           * Μη γεμίζετε με νερό βρύσης τη φιάλη όταν έχετε καταναλώσει όλο το περιεχόμενο, διότι ενδέχεται να έχουν αναπτυχθεί βακτηρία. Αγοράστε καλύτερα                                     μια νέα φιάλη με εμφιαλωμένο νερό. Τι να κάνετε για να διασφαλίσετε την ασφαλή κατανάλωση του εμφιαλω­μένου νερού                                                                                                             *  Μη μοιράζεστε τη φιάλη με άλλο άτομο. Είναι προτιμότερο να γεμίζετε δύο ποτήρια με εμφιαλωμένο νερό παρά να πίνετε απευθείας από το μπουκάλι.                                                                                            Αν δεν μπορείτε να βάλετε τη φιάλη στο ψυγείο, τοποθετήστε τη σε δρο­σερό μέρος μακριά από την ηλιακή ακτινοβολία και οποιαδήποτε εστία μόλυνσης. Εάν έχετε φιάλες σε κάποιον αποθηκευτικό χώρο, κατά το άνοιγμά τους σκουπίστε καλά το χείλος και μετά καταναλώστε το περιεχόμενο.                                                                               9) Αν ο  καταναλωτής πάσχει από υπέρταση, νεφροπάθεια ή από οιδήματα, τότε θα πρέπει να καταναλώσει εμφιαλωμένο νερό, το οποίο σαφώς και πληροί ή ακόμη βρίσκεται και πολύ πιο κάτω το ποσοστό νατρίου και καλίου από τα ανώτατα θεσπισμένα νομοθετικά όρια.

Μία επί πλέον συμβουλή: Εάν μία φιάλη νερού, έχει εκτεθεί για ώρες ή ημέρες στον ήλιο ιδίως το καλοκαίρι, μετατρέπεται σε επικίνδυνο για κατανάλωση είδος. Αυτό

Σελ  18

συμβαίνει σχεδόν κατά κανόνα, στα περίπτερα, όπου η φιάλη πριν μπει στο ψυγείο, έχει παραμείνει εκτός για ώρες ή ημέρες.

ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΕΡΙΟΥΧΑ ΝΕΡΑ;                                                                                                                                  ΤΟ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ ΑΝΘΡΑΚΟΥΧΟ ΝΕΡΟ
Και με το ανθρακούχο τι γίνεται; “Το ανθρακούχο νερό αποτελεί μία πολύ καλή λύση για όσους καταναλωτές έχουν αυξημένη αποβολή ιδρώτα, δαπανούν μεγάλα ποσά ενέργειας λόγω άσκησης ή εμφανίζουν ορισμένα νοσογόνα θέματα όπως κράμπες, μυαλγίες ή αρρυθμίες” σημειώνει ο διαιτολόγος. http://www.tlife.gr/fitness/105/healthandfitness-water/0-65477

Μερικές ακόμη απόψεις περί υδάτων: https://eclass.hua.gr/modules/document/file.php/DIET160/Presentations/%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20%CF%80%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%85%20%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%8D.pdf

Αλκαλικότητα..νερού: http://share24.gr/pos-na-ftiaxis-alkaliko-nero-gia-na-antimetopisis-tin-koposi-ta-peptika-provlimata-gia-prolipsi-karkinou/                               Πως λειτουργεί το αλκαλικό νερό                                                                                                   Η κλίμακα του pH εκτείνεται από 0 έως 14 (το 0 δηλώνει το πιο όξινο και το 14 το πιο αλκαλικό, ενὠ το 7 δηλώνει το ουδέτερο.) Οι οργανισμοί μας λειτουργούν φυσιολογικά σε ένα ελαφρώς αλκαλικό περιβάλλον στο 7,4. Το κάθε όργανο λειτουργεί σωστά σε διαφορετικό pH, π.χ. το σάλιο σε pH 6,5 έως 7,0 (πιο όξινο, προκειμένου να βοηθήσει στην πέψη των τροφίμων) και το δέρμα σε pH 5 (που επιτρέπει στα ωφέλιμα βακτήρια, που ζουν στο δέρμα, να αναπτυχθούν ώστε να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των μολύνσεων). Το pH του πεπτικού συστήματος μπορεί να ποικίλει από 1,5 έως 7,0 και εξαρτάται από πολλά πράγματα, αλλά κυρίως από το φαγητό που τρώμε.

Πώς να φτιάξτε αλκαλικό νερό

Συστατικά:

  • 1 βιολογικό λεμόνι (είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσουμε μόνο βιολογικά λεμόνια που δεν έχουν φυτοφάρμακα)
  • 2 λίτρα καθαρού φιλτραρισμένου νερού
  • 1 κουταλιά της σούπας αλάτι Ιμαλαΐων
  • 1 μεγάλο γυάλινο βάζο

Οδηγίες:

  1. Γεμίστε το γυάλινο βάζο με νερό
  2. Κόψτε το λεμόνι σε φέτες και προσθέστε το στο νερό. (Μην το στύψετε)
  3. Προσθέστε το αλάτι Ιμαλαΐων.
  4. Καλύψτε το βάζο και αφήστε το σε θερμοκρασία δωματίου για 12-24 ώρες.

Αφού το νερό είναι έτοιμο, πιείτε 3 ποτήρια από αυτό με άδειο στομάχι. Είναι καλύτερο να το κάνουμε αυτό το πρωί, πριν ξεκινήσουμε τη μέρα μας ή φάμε οτιδήποτε άλλο.

Μπορείτε επίσης να πίνετε αλκαλικό νερό όλη την ημέρα. Με τις μέρες, θα αρχίσετε να βλέπετε τη διαφορά στο πώς αισθάνεστε (θα έχετε περισσότερη ενέργεια), το δέρμα σας θα γίνει λαμπερό, το μυαλό σας πιο κοφτερό και γενικά θα νιώσετε πιο ζωντανοί.

Εάν το συνδυάσετε με μια πιο υγιεινή διατροφή και αποφύγετε τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τη ζάχαρη και τα πρόσθετα, θα βρείτε πιο εύκολα τον αλκαλικό εαυτό σας.